I can give the text of the "Song of the Pipa Player" <琵琶行 >, by Bai Juyi but that would wrongdo the spirit of of the encounter. I was contemplating to paste an extract of "L'Étranger"  by Baudelaire, but that would suppress my understanding of his  solitude. Als acteurs zijn we vreemden on-stage, waar men elkander zoekt in de creativiteit, al nestelend in taal, teneinde iets tot begrip te krijgen bij de ander, die toekijkt. 

We zijn een vreemde clan, of een clan van vreemden, die trachten iets te brengen wat uiteindelijk een ander toebehoort. Zo zijn we vreemd van hetgeen wat wordt gedracht. Maar in de KONG delen we dezelfde gedachte, krachtig als het kan. IN de Cie zit de structuur hoe, of de Compagnie, in Vreemd, tja....

Uiteindelijk is het de bedoeling om iets ten volle krijgen, ook al is het absurd en leeg met twisten. Voelt het huislijk vreemd aan, zozeer dat de gorilla niet meer in het gezelschap verdwijnt.